Nederlandse Modelbouw en Luchtvaartsite

Dutch Modelling and Aviation

ADs by Google

Bezoekers

5.png3.png5.png0.png6.png5.png
Vandaag6
Gisteren167
Deze week483
Deze maand3770
Totaal535065

Visitor Info

  • Bezoeker IP : 54.80.115.140

woensdag 25 april 2018 00:58

Kennismaken

Ik ben Wilko Jonker, geboren eind van de jaren vijftig van de vorige eeuw in Amsterdam en afgestudeerd aan de HTS Werktuigbouw en momenteel werkzaam in de automatisering.

Wanneer begon 't modelbouw- en luchtvaartvirus bij mij toe te slaan?
Net als vele sekse- en leeftijdsgenoten bouwde ik tijdens mijn jeugd wel eens een bouwdoosje, dat ik voor mijn verjaardag kreeg.
Dat varieerde van een autootje tot een heuse tweedekker, die prompt getest werd op luchtwaardigheid, die abominabel bleek te zijn. Hoe ver het ding kwam, hing onder meer af van hoe hard je hem gooide.

Tijdens mijn middelbare schooltijd naderde op zeker moment het eindexamen en diende een fikse lijst met boeken gelezen te worden, dus werden we lid van de lokale openbare bibliotheek.
Tja en dan struin je daar wel eens rond tussen de hoeveelheid boeken en beland je, omdat je techniek toch wel interessant vindt, ook tussen allerlei boeken met de luchtvaart als onderwerp en dan loop je zeker toentertijd Hugo Hooftman's boeken tegen 't lijf.
En eerlijk is eerlijk, de man schreef op een voor mij enthousiaste en aanstekelijke manier, al hoorde ik later dat hij niet altijd historisch juiste feiten neerschreef.
Vooral zijn enthousiasme voor de Fokker G-1 heeft bij mij de boel flink in gang gezet. Ik ging zelfs op zoek naar een model van de Fokker G-1 en belandde bij Modelbouwzaak Almaro, die een G-1 model had liggen. Dit bleek een vacu-form model te zijn.

 Vacu-form, wat is dat ????, hoor ik de lezer denken?? Stel maar voor dat een stuk plastic plaatmateriaal boven een vorm wordt gelegd, vervolgens verwarmd, zodat het zacht wordt, waarna de lucht tussen plaat en vorm via allerlei gaatjes in de mal wordt weggezogen, zodat het plastic dus in de mal wordt gezogen en de vorm overneemt, even af laten koelen en je hebt een vacu-gevormd iets.

Het bewuste G-1 model was dus een op deze manier gefabriceerd model.  Meneer Hodde, de eigenaar van Almaro, vertelde me indertijd dat dergelijke modellen erg moeilijk te bouwen zijn. Verder had hij, toen al (ik heb het over halverwege de jaren zeventig) gehoord dat men in Tsjecho-Slowakije bezig was een 'gewoon' model van de G-1 te fabriceren. [Ongeveer begin deze eeuw geleden kwam MPM dan ook uit met een zogenaamde short-run injection kit van de fameuze Fokker G.I] 
Ik heb dus, als een alternatief, een model van de Gloster Meteor 4, uitgegeven door FROG aangeschaft, dit werd één van mijn eerste, serieus gebouwde modellen.
Dit model staat, zij het in opnieuw beschilderde vorm, nog steeds in mijn vitrinekast.

Een volgend model was een Grumman F-14 Tomcat van Airfix. Deze imposante toestellen waren toen flink in het nieuws, als ik mij goed herinner, was zo'n geavanceerde kist in zee gevallen. De Russen zouden er op azen om 't ding op te vissen.

Ook heb ik nog eens een AVRO Anson Mk I, van Airfix gebouwd. Volgens Hooftman waren die dingen bij de Luchtmacht geheel geel gespoten. Ja, welke kleur geel, denk je dan. Volgens mijn redenatie dat militair materieel doorgaans niet echt opvallend van kleur is, heb ik toen zelf een grijsgele tint gemengd en dat op de Anson gesmeerd.

Later ontdek je in de bibliotheek ingebonden jaargangen van het maandblad AVIA, waarin op zeker moment ook modelbouwartikelen van de IPMS verschenen. Hier heb ik als beginnend modelbouwer heel veel van opgestoken. Ik heb toen ook een poging ondernomen lid te worden van die club, maar dat is door allerlei onduidelijke oorzaken toen niet gelukt.

Jaren later, in 1983, toen ik voor mijn HTS-studie stage liep op de vliegbasis Soesterberg tussen de F-27s, Alouette's en soms ook tussen de USAF F-15s van het 32 TFS, kwam ik wel eens in Zeist, waar toen nog een hele behoorlijke modelbouw- en speelgoedzaak "Het Kabouterhuis" zat.
Daar lagen dus aanmeldingsformulieren voor de IPMS afdeling Nederland! Ik heb dus meteen zo'n ding meegenomen, ingevuld en opgestuurd.

Nog steeds ben ik lid van deze club, soms met minder en dan weer met meer enthousiasme, zoals gebruikelijk voor iemand, die heel lang lid is van een vereniging.

Het verenigingsleven is net als het gewone leven, voorzien van "up en downs". Het blijft per slot van rekening een zootje mensen met een min of meer gemeenschappelijke hobby.

Op deze site hoop ik u het een en ander te kunnen laten zien over mijn luchtvaart- en modelbouwhobby.