Nederlandse Modelbouw en Luchtvaartsite

Dutch Modelling and Aviation

ADs by Google

In Memoriam

Klaas Willem Jonker
(Wilko)
† 30 april 2018

Op maandag 30 april 2018 is Wilko Jonker na een lang ziekbed overleden op de leeftijd van 58 jaar. Hij laat een vrouw en twee kinderen achter. De Nederlandse militaire lichtvaart en plastic modelbouw waren zijn hobby en op deze website heeft hij alle kennis die hij in de vele jaren daarover heeft verzameld gedeeld. Zijn hobby heeft hem tot in de laatste week van zijn leven af kunnen leiden van de voortwoekerende ziekte in zijn lijf. De contacten met andere hobbyisten waren een belangrijkste steun voor hem.

Deze website zal door verschillende mensen zo lang mogelijk in stand worden gehouden, zodat andere liefhebbers kunnen blijven profiteren van uitgebreide inhoud.

Bezoekers

7.png0.png9.png5.png2.png5.png
Vandaag178
Gisteren396
Deze week1327
Deze maand5737
Totaal709525

Visitor Info

  • Bezoeker IP : 18.208.159.25

woensdag 16 oktober 2019 10:00

Hiller OH-23 Raven

Historie

De Hiller UH-12 was een ontwikkeling van de uit 1948 stammende Hiller Model 360 en was voorzien van een Franklin 6V4-178-B33 motor van 175 pk. Dit toestel maakte de eerste transcontinentale, commerciële (helikopter) vlucht.
Door toepassing van een andere motor en nieuwe rotorbladen werd het als UH-12A door de US Army aangeschaft onder andere verkenningsdoeleinden. Het kreeg de militaire type aanduiding H-23 Raven. De US Navy gebruikte het voornamelijk als trainer en duidde het toestel aan als HTE-1.

Versies

De H-23B:
was voorzien van een zwaardere Franklin 6V4-200-C33 -motor van 200-210 pk. Deze werd door de US Army gebruikt als trainer. De US Army had er 216 in gebruik als trainer en nog eens 237 voor uiteenlopende doeleinden.
De UH-12B:
was voorzien van schaatsen of drijvers. Echter de US Navy bestelde een serie als HET-2 uitgerust met een wielonderstel.
De UH-12C:
, verscheen in 1955. Deze had dezelfde motor, maar had geheel metalen rotorbladen en een bolle canopy. In 1956 werden er 156 van geleverd aan de US Army als H-23C.
De OH-12D:
een puur militaire versie verscheen in 1956. de US Army nam er 483 van in gebruik. Het toestel had nu een krachtiger Lycoming VO-540 motor van 320 pk. Verder was de overbrenging ingrijpend gewijzigd en verbeterd.
De UH-12E:
de meest bekende uitvoering had weer een krachtiger motor. De US Army nam hem in dienst als OH-23G om vrijwel alle OH-23D’s te vervangen.
UH-12E4:
In 1960 verscheen een vierzits-uitvoering als Model E4. Deze had een grotere cabine en een aangepaste anhedrale stabilisator aan de staart. De US Army nam er 23 van in gebruik als OH-23F.

 

Technische gegevens
Afmetingen:
Lengte met rotor 8,8 m Hoogte 7,7 m
rotordiameter 2,5 m Staartrotor - m2
Gewichten:
leeg 457 kg Max. startgewicht 839 kg
Prestaties:
Max. snelheid   153 km/u kruissnelheid 132 km/u
Vliegbereik 330 km Plafond: 4025 m
Overigen:
Motortype: Eén Franklin 0-335-6 van 250 pk
Bemanning: Eén vlieger plus één waarnemer